رابطه ویژگی های بالینی و امواج مغزی در افراد بزرگسال دچار نارسایی توجه / بیش فعالی

مطالعات اخیر نشان داده‌اند که بررسی شاخص‌های نوروفیزیولوژیک مانند فعالیت امواج مغزی می‌تواند به درک بهتر مکانیزم‌های عصبی این اختلال کمک کند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین ویژگی‌های بالینی ADHD و الگوهای فعالیت امواج آلفا در حالت استراحت و در هنگام انجام تکالیف شناختی در بزرگسالان مبتلا به این اختلال بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی ـ همبستگی بود. جامعه آماری شامل بزرگسالان ?? تا ?? سال مبتلا به ADHD مراجعه‌کننده به آزمایشگاه علوم شناختی دانشگاه علامه طباطبائی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳- ۱۴۰۴ بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه علائم اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی بزرگسالان (ASRS) و ثبت الکتروآنسفالوگرافی (EEG) در دو حالت استراحت و انجام تکلیف شناختی بود و روابط میان متغیرها از طریق آزمون‌های آماری همبستگی پیرسون و t مستقل تحلیل گردیدند. یافته‌ها نشان دادند که بین ویژگی‌های بالینی ADHD و فعالیت امواج آلفا در هر دو حالت استراحت و انجام تکلیف شناختی رابطه معنادار وجود دارد. آزمون t مستقل حاکی از تفاوت چشمگیر در شاخص آلفا میان سطوح مختلف علائم ADHD بود t = ۳۴.۶۹, p < .۰۰۱, d = ۹.۲۷) برای حالت استراحت و t = ۳۴.۵۱, p < .۰۰۱, d = ۹.۲۲ برای حالت تکلیف). همچنین نتایج همبستگی نشان دادند که نمره کل ADHD با مؤلفه بیش‌فعالی/تکانشگری همبستگی مثبت قوی دارد (r = ۰.۵۸, p < .۰۱) و میان امواج آلفا در دو حالت استراحت و تکلیف نیز همبستگی بالا مشاهده شد (r = ۰.۷۷, p < .۰۱). به‌طور کلی، نتایج پژوهش نشان داد که فعالیت امواج آلفا می‌تواند به‌عنوان شاخص زیستی ارزشمند برای درک و ارزیابی شدت علائم ADHD در بزرگسالان مورد استفاده قرار گیرد. این یافته‌ها ضمن حمایت از رویکردهای نوروسایکولوژیک در تشخیص و درمان، زمینه را برای توسعه مداخلات مبتنی بر نوروفیدبک و تنظیم امواج آلفا فراهم می‌سازد.