فاطمه مهدوی مقدم
عنوان پایاننامه
تأثیر فعالیت بدنی بر استرس، شادکامی و افکار خودکشی در دانش آموزان ( با تاکید طرح ۱۰۰ در ۱۰۰ آموزش و پرورش)
- دانشجو
- فاطمه مهدوی مقدم
- استاد داور
- علی جلیلی
- رشته تحصیلی
- روان شناسي ورزشي
- مقطع تحصیلی
- کارشناسی ارشد
- محل دفاع
- تربیت بدنی و علوم ورزشی
- شماره ساختمان محل ارائه
- ۶۶
- نام کلاس محل ارائه
- سالن دفاع[۲۷]
- شماره کلاس محل ارائه
- ۱۰۶
- تاریخ دفاع
- ۲۹ شهریور ۱۴۰۴
- ساعت دفاع
- ۰۹:۰۰
- چکیده
- هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر فعالیت بدنی بر میزان استرس، شادکامی و افکار خودکشی در بین دانشآموزان با تأکید بر اجرای طرح ??? در ??? در مدارس بود. این پژوهش با هدف کاربردی و از نظر روش، نیمهتجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. . جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دختر دوره متوسطه دوم در هنرستانهای کاردانش ناحیه یک شهر قم در سال تحصیلی ????–???? که از بین مدارس این ناحیه، هنرستان کاردانش ادب انتخاب شد. در مرحله اول، پرسشنامههای استاندارد استرس، شادکامی و افکار خودکشی در بین ??? دانشآموز توزیع و از بین آنها ۳۰ نفر با سطح استرس بالا، سطح شادکامی پایین و سطح بالای افکار خودکشی انتخاب گردید. نمونهگیری به روش هدفمند و سپس گمارش تصادفی به دو گروه ?? نفره (گروه آزمایش و گروه کنترل) انجام شد. سپس گروه آزمایش وارد برنامه مداخلهای(طرح ۱۰۰ در ۱۰۰) فعالیت بدنی شدند. این برنامه شامل تمرینات سبک، بازیهای گروهی و مهارتی (داژبال، شوت بسکتبال، بازی چابکی، دریبل بسکتبال و ...) در ساعات تفریح به مدت ? هفته، هر هفته ? جلسه، و هر جلسه ?? دقیقه بود. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه استرس ادراکشده کوهن ( )،پرسشنامه شادکامی آکسفورد (OHI)و مقیاس افکار خودکشی بک ( I)بود. برای آزمون فرضیهها از آزمون نرمال بودن دادهها (آزمون شاپیرو-ویلک)، آزمون همگنی واریانسها (لوین)، تحلیل کوواریانس (ANCOVA) برای مقایسه میانگین پسآزمون دو گروه با کنترل نمرات پیشآزمون استفاده شد. سطح معناداری آزمونها در سطح ? = ???? در نظر گرفته شده است. نتایج نشان داد که اثر گروه (فعالیت بدنی) بر کنترل و کاهش استرس (p = ????? < ????)، بهبود شادکامی(p = ??۰۴۹ < ????) و کاهش افکار خودکشی(p = ??۰۳۴ < ????) از نظر آماری معنادار بود. بنابارین نتایج بیانگر آن است که مداخلهی ورزشی و فعالیت بدنی دانش آموزان در طرح ۱۰۰ در ۱۰۰موجب کنترل وکاهش استرس، افزایش شادکامی و کاهش افکار خودکشی دانشآموزان شده است. لذا پیشنهاد می گردد این طرح ۱۰۰ در ۱۰۰ در مدارس شهر قم ادامه یابد.
- Abstract
- The aim of the present study was to investigate the effect of physical activity on stress, happiness, and suicidal thoughts among students, with an emphasis on implementing the ۱۰۰ by ۱۰۰ plan in schools. This study was applied in purpose and, in terms of method, was a quasi-experimental study with a pre-test and post-test design with a control group. The statistical population of the study included all female students in the second year of secondary school in the Kardanesh Conservatory of Arts in the first district of Qom city in the academic year ۱۴۰۲-۱۴۰۳. Among these schools in this district, the Kardanesh Adab Conservatory was selected. In the first stage, standard questionnaires on stress, happiness, and suicidal thoughts were distributed among ۱۰۰ students, and ۳۰ of them were selected with high stress levels, low happiness levels, and high levels of suicidal thoughts. Purposive sampling was performed and then randomly assigned to two groups of ۱۵ (experimental group and control group). Then, the experimental group entered the intervention program (۱۰۰ by ۱۰۰ plan) of physical activity. This program included light exercises, group and skill games (dodgeball, basketball shooting, agility game, basketball dribbling, etc.) during leisure hours for ۸ weeks, ۵ sessions per week, and each session was ۱۵ minutes. The research tools included the Cohen Perceived Stress Questionnaire ( ), the Oxford Happiness Questionnaire (OHI), and the Beck Suicidality Scale ( I). To test the hypotheses, data normality test (Shapiro-Wilk test), homogeneity of variances test (Levin), and analysis of covariance (ANCOVA) were used to compare the post-test means of the two groups while controlling for pre-test scores. The significance level of the tests was considered at ? = ۰.۰۵. The results showed that the effect of the group (physical activity) on controlling and reducing stress (p = ۰.۰۲۱ < ۰.۰۵), improving happiness (p = ۰.۰۴۹ < ۰.۰۵), and reducing suicidal thoughts (p = ۰.۰۳۴ < ۰.۰۵) was statistically significant. Therefore, the results indicate that the sports and physical activity intervention of students in the ۱۰۰ by ۱۰۰ plan has led to the control and reduction of stress, increased happiness and decreased suicidal thoughts of students. Therefore, it is suggested that this ۱۰۰ by ۱۰۰ plan be continued in schools in Qom. Keywords: Physical activity, stress level, happiness, suicidal thoughts, ۱۰۰ by ۱۰۰ plan