رویکردهای دیپلماتیک ایران برای مقابله با سیاست منزوی سازی ۲۰۲۴تا ۲۰۱۸

این پژوهش به بررسی رویکردهای دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با سیاست منزوی‌سازی ایالات متحده آمریکا و متحدان غربی در فاصله سال‌های ???? تا ???? می‌پردازد. پس از خروج آمریکا از برجام و آغاز سیاست «فشار حداکثری»، ایران با چالش‌های گسترده اقتصادی و سیاسی روبه‌رو شد و انزوای بین‌المللی کشور افزایش یافت. در واکنش به این شرایط، دستگاه سیاست خارجی ایران با چرخش به‌سوی شرق، توسعه همکاری‌های منطقه‌ای، عضویت در سازمان‌های چندجانبه و ابتکارات دیپلماتیک تلاش کرد موقعیت خود را در عرصه جهانی حفظ و بهبود بخشد. هدف اصلی این تحقیق، ارزیابی میزان کارآمدی رویکردهای دیپلماتیک در کاهش سطح انزوای ایران و سنجش اثربخشی آن‌ها در دوره مورد مطالعه است. این مطالعه با روش کیفی، تحلیل اسنادی و بررسی موردی انجام می‌شود.

Abstract

This study examines the diplomatic strategies employed by the Islamic Republic of Iran to counter the policy of isolation pursued by the United States and its Western allies between ۲۰۱۸ and ۲۰۲۴. Following the U.S. withdrawal from the Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA) and the launch of the "maximum pressure" campaign, Iran faced extensive economic and political challenges, leading to an escalation in its international isolation. In response, Iran’s foreign policy apparatus sought to preserve and enhance the country’s global standing through an eastward pivot, the expansion of regional cooperation, membership in multilateral organizations, and diplomatic initiatives. The primary objective of this research is to assess the effectiveness of these diplomatic approaches in reducing Iran’s international isolation and to evaluate their impact during the period under review. This study adopts a qualitative methodology, utilizing document analysis and case study methods.