تأثیر عادت های غذایی بر ویژگی های شخصیتی و قصد کارآفرینی دانشجویان دانشگاه های دولتی شهر تهران

قصد کارآفرینانه به‌عنوان یکی از مهم‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های رفتار کارآفرینانه مطرح است و بررسی عوامل تأثیرگذار بر آن اهمیت دارد، در حالی که نقش عادات غذایی به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های سبک زندگی کمتر مورد توجه قرار گرفته است.

هدف پژوهش حاضر بررسی روابط مستقیم و غیرمستقیم میان الگوهای غذایی، ویژگی‌های شخصیتی پنج‌گانه و قصد کارآفرینانه در میان دانشجویان دانشگاه‌های دولتی تهران بود. این مطالعه با طرح توصیفی–همبستگی و به روش مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه پژوهش دانشجویان دانشگاه‌های دولتی تهران بودند که در مرحله نهایی ?? نفر به روش طبقه‌ای خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده شامل پرسشنامه بسامد خوراک، پرسشنامه شخصیت نئو فرم کوتاه (مک‌کری و کاستا، ????) و پرسشنامه قصد کارآفرینانه لینان و چن (????) بود و تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل عاملی و مسیر انجام گرفت.

نتایج نشان داد که گشودگی به تجربه به‌طور مثبت و روان‌رنجوری به‌طور منفی قصد کارآفرینانه را پیش‌بینی کردند و رژیم پروتئین‌محور به‌طور مستقیم با افزایش قصد کارآفرینی همراه بود. همچنین رژیم ناسالم از طریق تقویت روان‌رنجوری به‌طور غیرمستقیم قصد کارآفرینانه را تضعیف کرد، در حالی که سایر مسیرهای میانجی‌گری معنادار نبودند. این یافته‌ها بیانگر نقش مهم تعامل ویژگی‌های شخصیتی و عادات غذایی در شکل‌گیری تمایلات کارآفرینانه بودند.

در مجموع، نتایج بر لزوم توجه به ابعاد سبک زندگی در برنامه‌های توسعه کارآفرینی دانشگاهی و ادغام مداخلات مرتبط با بهبود الگوهای تغذیه و ارتقای سلامت روان در کنار آموزش‌های مهارتی تأکید کردند.

Abstract

Entrepreneurial intention is considered one of the most important predictors of entrepreneurial behavior, and examining the influencing factors is essential, while the role of dietary habits as a lifestyle component has received less attention. The present study aimed to investigate the direct and indirect relationships among dietary patterns, the Big Five personality traits, and entrepreneurial intention among students of public universities in Tehran. This research employed a descriptive–correlational design using structural equation modeling. The study population comprised students from Tehran’s public universities, and in the final stage, ۷۲ participants were selected through multistage cluster stratified sampling. Data were collected using the Food Frequency Questionnaire, the NEO Five-Factor Inventory short form (McCrae & Costa, ۱۹۹۲), and the Entrepreneurial Intention Questionnaire (Li??n & Chen, ۲۰۰۹). Data analysis was conducted through factor and path analysis. Results indicated that openness to experience positively, and neuroticism negatively, predicted entrepreneurial intention, while a protein-based diet was directly associated with increased entrepreneurial intention. Furthermore, an unhealthy diet indirectly weakened entrepreneurial intention by reinforcing neuroticism, whereas other mediating pathways were nonsignificant. These findings highlight the crucial role of interactions between personality traits and dietary habits in shaping entrepreneurial tendencies. Overall, the results emphasize the necessity of considering lifestyle dimensions in academic entrepreneurship development programs and integrating interventions targeting improved nutrition patterns and mental health promotion alongside skill-based training.