علی واحد
عنوان پایاننامه
کاربست هوش مصنوعی در قانونگذاری از منظر فقه امامیه و حقوق ایران
- رشته تحصیلی
- فقه و مباني حقوق اسلامي
- مقطع تحصیلی
- کارشناسی ارشد
- محل دفاع
- الهیات و معارف اسلامی
- شماره ساختمان محل ارائه
- ۷۳
- نام کلاس محل ارائه
- کلاس ۴۰۴[۲۹۴۰۴]
- شماره کلاس محل ارائه
- ۱۱۶
- تاریخ دفاع
- ۳۰ شهریور ۱۴۰۴
- ساعت دفاع
- ۱۸:۰۰
- چکیده
- قانونگذاری اساسی ترین بنیاد تشکیل جامعه است و نباید با پیشرفته ترین فناوری روز دنیا (هوش مصنوعی یا AI) که سراسر جهان را تحت تاثیر قابلیت های گوناگون خود قرار داده است بیگانه باشد.لکن لازم است مشروعیت کاربست هوش مصنوعی در قانوگذاری مورد بررسی قرارگیرد و مشخص شود چه الزامات فقهی و حقوقی بر این امر مترتب می گردد. قانونگذاری دیجیتالی (بدون دخالت انسان) در حال حاضر به موجب آموزه های فقه اسلامی و قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قابلیت اجرا ندارد.هوش مصنوعی در مراحل پیشا قانونگذاری، قانونگذاری و پسا قانونگذاری کاربردهای بسیاری دارد ولیکن کاربست این فناوری در امر خطیر قانونگذاری به لحاظ محدودیت های هوش مصنوعی محدود که در حال حاضر وجود دارد و ملاحظه مبانی فقه امامیه و نیز قوانین داخلی از منظر فقهی حقوقی با الزاماتی از جمله مطابقت با اصول کلی و مقاصد شریعت، عدم تفویض تشریع به ماشین، رعایت حقوق بنیادین شهروندی و حریم خصوصی، عدم سوگیری داده ها، تبیین مساله ضمان و تدوین چارچوب های قانونی مواجه است.