لیلا عظیمی پردنجانی

لیلا عظیمی پردنجانی

عنوان پایان‌نامه

توازن منافع ملی و دیپلماسی عمومی در سیاست خارجی ترکیه دوران اردوغان (مطالعه موردی فلسطین)



    دانشجو لیلا عظیمی پردنجانی در تاریخ ۳۱ شهریور ۱۴۰۴ ساعت ، به راهنمایی حشمت اله فلاحت پیشه ، پایان نامه با عنوان "توازن منافع ملی و دیپلماسی عمومی در سیاست خارجی ترکیه دوران اردوغان (مطالعه موردی فلسطین)" را دفاع نموده است.


    رشته تحصیلی
    علوم سياسي
    مقطع تحصیلی
    کارشناسی ارشد
    تاریخ دفاع
    ۳۱ شهریور ۱۴۰۴
    ساعت دفاع

    چکیده

      

    پژوهش حاضر به تحلیل سیاست خارجی ترکیه در دوران رجب طیب اردوغان با تمرکز بر مسئله فلسطین می‌پردازد. پرسش اصلی این است که آنکارا چگونه بین الزامات متعارض منافع ملی از یک سو و دیپلماسی عمومی مبتنی بر حمایت از فلسطین از سوی دیگر، توازن ایجاد کرده است؟ فرضیه تحقیق بر این ایده استوار است که رفتار به ظاهر متناقض ترکیه، که شامل حمایت قاطع سیاسی و رسانه‌ای از فلسطین در کنار تداوم همکاری‌های اقتصادی و امنیتی با اسرائیل است، نه یک ناسازگاری بلکه نشان‌دهنده یک راهبرد عقلانی و حساب‌شده برای حداکثرسازی قدرت و نفوذ منطقه‌ای در چارچوب قیود نظام بین‌الملل است. این تحقیق با تکیه بر چارچوب نظریه نوواقع‌گرایی ساختاری کنت والتز و با استفاده از روش توصیفی – تبیینی اسنادی شامل بررسی سخنرانی‌های مقامات، داده‌های اقتصادی، گزارش‌های رسانه‌ای و اقدامات نهادهای دیپلماسی عمومی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد ترکیه با درکی عمیق از ماهیت آنارشیک نظام بین‌الملل، از دیپلماسی عمومی به عنوان ابزاری کارکردگرایانه برای کسب مشروعیت و نفوذ نرم در جهان اسلام بهره برده و در عین حال، منافع سخت‌افزاری خود را از طریق حفظ روابط راهبردی با اسرائیل و غرب تأمین کرده است. در بخش نتیجه‌گیری، این پژوهش بیان می‌کند که الگوی رفتاری ترکیه در دوران اردوغان نمونه‌ای موفق از تلفیق واقع‌گرایی راهبردی و قدرت نرم برای یک قدرت میانی به شمار می‌رود. آنکارا با به کارگیری هوشمندانه ابزارهای دیپلماسی عمومی در کنار حفظ روابط سودمند با بازیگران مختلف، نشان داده است که چگونه می‌توان در محیطی پیچیده و پررقابت به پیشبرد اهداف ملی پرداخت. این الگو نه تنها باعث افزایش نفوذ منطقه‌ای ترکیه شده، بلکه موقعیت این کشور را در معادلات بین‌المللی نیز ارتقاء داده است.

    Abstract

      

    The present study analyzes Turkey's foreign policy during the tenure of Recep Tayyip Erdo?an, focusing on the Palestine issue. The main question is: How has Ankara balanced the conflicting imperatives of national interests on one hand and public diplomacy based on support for Palestine on the other? The research hypothesis is grounded in the idea that Turkey's seemingly contradictory behavior—combining firm political and media support for Palestine with the continuation of economic and security cooperation with Israel—is not an inconsistency but rather reflects a rational and calculated strategy to maximize regional power and influence within the constraints of the international system.  

    Relying on the theoretical framework of Kenneth Waltz's structural neorealism and using a descriptive-explanatory documentary method, this research examines official speeches, economic data, media reports, and the activities of public diplomacy institutions. The findings indicate that Turkey, with a deep understanding of the anarchic nature of the international system, has used public diplomacy as a functional tool to gain legitimacy and soft power influence in the Islamic world, while simultaneously securing its material interests through maintaining strategic relations with Israel and the West.  

    In conclusion, this study argues that Turkey’s behavioral pattern during the Erdo?an era represents a successful example of a middle power combining strategic realism and soft power. By skillfully employing public diplomacy tools alongside preserving beneficial relations with various actors, Ankara has demonstrated how national objectives can be advanced in a complex and competitive environment. This approach has not only increased Turkey’s regional influence but has also enhanced its position in international equations.