نرجس مطلق حسینی
تاثیر مجلس سنا بر کارکردهای پارلمان در دوره پهلوی دوم
- رشته تحصیلی
- حقوق عمومي
- مقطع تحصیلی
- کارشناسی ارشد
- محل دفاع
- حقوق و علوم سیاسی
- شماره ساختمان محل ارائه
- ۳۸
- نام کلاس محل ارائه
- کلاس ۲۰۶[۲۳۲۰۶]
- شماره کلاس محل ارائه
- ۳۰۶
- تاریخ دفاع
- ۲۳ مهر ۱۴۰۴
- ساعت دفاع
- ۱۵:۰۰
- چکیده
-
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر مجلس سنا بر کارکردهای پارلمان در دوره پهلوی دوم انجام شدهاست. علیرغم پیشبینی وجود مجلس سنا در قانون اساسی مشروطه از سال ????، این مجلس تا سال ???? تشکیل نشد و پس از هفت دوره فعالیت، در آستانه انقلاب اسلامی به کار خود پایان داد. در حال حاضر و پس از گذشت چهار دهه از روند تقنینی تکمجلسی در ایران، برخی صاحبنظران بر احیای آن تأکید دارند. با توجه به این موضوع و خلأ پژوهشهای تاریخی-حقوقی، هدف این مطالعه تحلیل جایگاه و کارکردهای واقعی مجلس سنا در نظام قانونگذاری و سیاسی ایران با نگاهی بر اصول قانون اساسی و تحولات آن دوره است.
روش تحقیق این پژوهش، تحلیلی-تاریخی و با تکیه بر اسناد و مدارک تاریخی و حقوقی است. یافتهها نشان میدهد که عملکرد مجلس سنا در دوره پهلوی دوم، با وجود تقویت نسبی کارکردهای تقنینی به دلیل دخالت نهاد سلطنت در فرآیند انتخاب نمایندگان، از کارکرد نمایندگی و نظارتی مؤثر محروم بودهاست. بررسی تطبیقی این نهاد با نمونههای دموکراتیک درحال گذار، نشان میدهد که اقتباس از نهادهای غربی در ایران با چالشهای ساختاری و کارکردی مواجه بوده است.
در نهایت، این پژوهش نتیجه میگیرد که ناکامی مجلس سنا در ایفای کامل وظایف خود، بیشتر ناشی از عوامل ساختاری و عدم استقلال سیاسی بود تا ضعف در فلسفه وجودی آن. این یافتهها میتواند بستری برای شناخت عمیقتر از تحول نهادهای قانونگذاری در ایران و پژوهشهای آتی در این زمینه فراهم آورد.
- Abstract
-
This study aims to examine the impact of the Senate on the functions of the parliament during the Second Pahlavi era. Despite being stipulated in the Constitutional Law of ۱۹۰۶, the Senate was not established until ۱۹۴۹ and ceased its operations after seven terms on the eve of the Islamic Revolution. Currently, after four decades of unicameral legislative system in Iran, some scholars advocate for its revival. Given this context and the existing gap in historical-legal research, this study seeks to analyze the actual role and functions of the Senate within Iran's legislative and political system, considering the constitutional principles and political developments of that era.
The research methodology is analytical-historical, relying on historical and legal documents. Findings indicate that while the Senate somewhat strengthened the legislative functions during the Second Pahlavi era, it lacked an effective representational and oversight role due to the monarchy's interference in the election process. A comparative analysis with other transitional democratic systems shows that the adoption of Western institutions in Iran faced significant structural and functional challenges.
In conclusion, the study finds that the Senate's failure to fully perform its duties was primarily due to structural constraints and lack of political independence
, rather than a flaw in its original philosophy. These findings can provide a foundation for a deeper understanding of the evolution of legislative institutions in Iran and for future research in this field