سیاست های  امنیتی اتحادیه اروپا و تاثیر گذاری بر سیاست مهاجرتی آن (۲۰۲۰-۲۰۲۴)

موضوع مهاجرت در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین اولویت‌های اتحادیه اروپا تبدیل شده است. این مسئله که زمانی عمدتاً یک موضوع داخلی برای کشورهای عضو محسوب می‌شد، اکنون به یک مسئله خارجی با ابعاد امنیتی گسترده تبدیل گردیده و به‌عنوان یکی از اولویت‌های سیاست خارجی اتحادیه مطرح است. پژوهش حاضر با هدف مطالعه و بررسی تأثیر سیاست‌های امنیتی اتحادیه اروپا بر سیاست‌های مهاجرتی آن در بازه زمانی ???? تا ???? انجام شده است. سؤال اصلی پژوهش این است که «چگونه سیاست‌های امنیتی اتحادیه اروپا در بازه زمانی ???? تا ???? بر سیاست‌های مهاجرتی آن تأثیرگذار بوده است؟» در پاسخ به این سؤال، فرضیه اصلی پژوهش بر آن است که سیاست‌های امنیتی اتحادیه اروپا در این دوره از طریق سه مؤلفه «رویکرد مبارزه با تروریسم»، «راهکارهای معطوف به کاهش شکاف‌های قومی و مذهبی در دولت‌های عضو» و «دفاع از اعضا در برابر توسعه‌طلبی بازیگر غیر عضو» بر سیاست‌های مهاجرتی اثرگذار بوده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که در دوره مورد بررسی، امنیتی‌سازی مهاجرت از سطح گفتمان به سطح ساختار و نهاد منتقل شده است. تصویب سریع‌تر قوانین امنیتی نسبت به اصلاحات انسانی، افزایش ??? درصدی بودجه مدیریت مرزها، توسعه بی‌سابقه اختیارات عملیاتی آژانس فرانتکس و نهادینه‌شدن نظارت دیجیتال از طریق پایگاه‌های داده بیومتریک، همگی بیانگر تثبیت «امنیت به مثابه چارچوب مسلط سیاست مهاجرتی» هستند. پیمان جدید مهاجرت و پناهندگی نیز با وجود وعده‌های اولیه برای ایجاد تعادل، عمدتاً بر غربالگری سریع، بازگشت اجباری و رویه‌های مرزی تسریع‌شده متمرکز بود. این پژوهش با بهره‌گیری از چارچوب نظری امنیتی‌سازی و روش تحلیل کیفی اسناد و منابع کتابخانه‌ای، نشان می‌دهد که سیاست‌های مهاجرتی اتحادیه اروپا در دوره ????-????، بیش از آنکه معطوف به مدیریت جامع پدیده مهاجرت باشند، بر «مدیریت ریسک‌های امنیتی» ناشی از آن متمرکز بوده‌اند. نتیجه آنکه اتحادیه اروپا در این دوره وارد مرحله «تثبیت نهادی امنیتی‌سازی مهاجرت» شده و مهاجرت به بخشی جدایی‌ناپذیر از معماری امنیتی و راهبردی این اتحادیه تبدیل گردیده است. واژگان کلیدی: امنیتی‌سازی مهاجرت، اتحادیه اروپا، سیاست مهاجرتی، آژانس فرانتکس، مدیریت مرزها

Abstract

The issue of migration has become one of the most important priorities of the European Union in recent years. This issue, which was once considered mainly an internal issue for member states, has now become an external issue with broad security dimensions and is considered one of the priorities of the Union's foreign policy. The present study aims to study and examine the impact of the European Union's security policies on its migration policies in the period ۲۰۲۰-۲۰۲۴. The main question of the study is "How have the European Union's security policies affected its migration policies in the period ۲۰۲۰-۲۰۲۴?" In response to this question, the main hypothesis of the study is that the European Union's security policies in this period have affected migration policies through three components: "the approach to combating terrorism", "solutions aimed at reducing ethnic and religious gaps in member states", and "defending members against the expansionism of non-member actors". The findings of the study show that during the period under review, the securitization of migration has moved from the level of discourse to the level of structure and institution. The faster adoption of security laws than humanitarian reforms, the ۲۰۷% increase in the budget for border management, the unprecedented expansion of the operational powers of the Frontex agency, and the institutionalization of digital surveillance through biometric databases all indicate the consolidation of “security as the dominant framework of migration policy.” The new Pact on Migration and Asylum, despite initial promises to create balance, was also largely focused on rapid screening, forced returns, and expedited border procedures. Using the theoretical framework of securitization and the qualitative analysis method of documents and library resources, this study shows that the migration policies of the European Union in the period ۲۰۲۰-۲۰۲۴ have focused on “managing the security risks” arising from it, rather than on comprehensively managing the migration phenomenon. The result is that the European Union has entered the stage of “institutional consolidation of migration securitization” during this period, and migration has become an integral part of the security and strategic architecture of this Union.