نگاه طبیعت زیبایی شناسی محیطی و دگرگونی ادراک در سه گانه آدام دیوانه اثر مارگرت اتوود

سه گانه آدام دیوانه مارگارت اتوود تغییر مداوم منظره در محیط را در پرتو یک فاجعه پسا آخرالزمانی به تصویر می‌کشد تا نشان دهد که چگونه این دگرگونی ممکن است بر درک شخصیت‌ها از ارزش و حقوق آن‌ها در طبیعت تأثیر بگذارد. نقد طبیعت‌گرا اغلب داستان‌های پساآخرالزمانی را سرزنش اخلاقی فجایع ساخته دست بشر می‌خواند. با این حال، به سختی از دیدگاه انسان محوری که در محورهای انتقادی آن نهفته است، فراتر می‌رود. در حالی که این گفتمان هرگز به شخصیت‌ها یا خوانندگان اجازه نمی‌دهد با این سوال تلخ مواجه شوند که چرا وجود انسان مهم‌تر یا ضروری‌تر از حیوان یا گیاه است، زیبایی‌شناسی محیطی از دیدگاه برلانت، امکان وقوع این تقابل را فراهم می‌کند. با تکیه بر دیدگاه زیبایی شناسی محیطی برلانت که محیط را به عنوان یک نیروی پویا - ابژه ادراکی - در نظر می‌گیرد، هدف این است که تعیین کنیم چگونه یک اثر پساآخرالزمانی، داستانی پویا ایجاد می‌کند که خواننده را در تماس نزدیک با پیامدهای یک فاجعه محیطی قرار می‌دهد و مشخص می‌کند که چگونه یک فاجعه زیست محیطی، مفروضات انسان‌محور و ارزش‌های انسانی را دگرگون می‌کند. این پایان نامه به دنبال استفاده از دیدگاه منحصر به فرد زیبایی شناسی محیطی است تا درک کند که چگونه محیط به عنوان پدیده ادراکی در رمان‌های Oryx and Crake، The Year of the Flood و MaddAddam به عنوان عاملی پویا و دگرگون کننده ارائه می شود و شخصیت ها چگونه آن را درک یا تفسیر می کنند. همچنین نحوه تغییر ادراک شخصیت هنگام شناخت و مقابله با نیروی زنده طبیعت را روشن می کند. به این ترتیب، این پایان نامه شخصیت‌ها را در حرکت‌شان به سمت درک تازه‌ای از جایگاهشان در نظم هستی دنبال می‌کند. برای این منظور، این پایان نامه با مطالعه توصیفات استعاری (و نه عینی) آن‌ها از محیط، خاطرات آن‌ها از محیط، ادراکات شخصیت‌ها از طبیعت را در هر مرحله از رمان از طریق کاوش در نحوه به تصویر کشیدن، متحرک شدن یا پویاسازی محیط بررسی می کند. محیط و تجربیات عاطفی آن‌ها هنگام مواجهه با طبیعت که به آن‌ها نگاه می‌کند. این مطالعه امیدوار است نشان دهد که سه گانه اتوود نسبت به مسائل زیست محیطی و رابطه انسان با طبیعت حساسیت انتقادی خاصی دارد.

Abstract

MargaretAtwood's MaddAddam Trilogy illustrates permanent change of scenery in the environment in the context of a post-apocalyptic disaster to reveal how this transformation might affect the characters perceptions of their value and rights in nature. Ecocriticism often reads post-apocalyptic fiction as ethical scolding of man-made disasters. Yet, it hardly surpasses the anthropocentric perspective that lies in its critical agendas. While this discourse never allows characters or readers to confront the bitter question of why human existence is more important or essential than that of an animal or plant, Environmental Aesthetics, as employed here from Berleant's perspective, allows this confrontation to be made. Drawing on Berleant's Environmental Aesthetic perspective which treats the environment as a dynamic force – perceptual object -, the objective is to determine how a post-apocalyptic work creates a dynamic which brings the reader in immediate contact with the aftermath of an environmental calamity and pinpoints how that calamity transforms anthropocentric assumptions of human value. This thesis seeks to employ the unique perspective of Environmental Aesthetics in order to understand how the environment as perceptual phenomenon in Oryx and Crake, The Year of the Flood and MaddAddam