هوش هیجانی و راهبردهای یادگیری در فارسی آموزان غیر ایرانی

در حوز? یادگیری زبان، نکته قابل توجه این است که زبان‌آموزان - بدون در نظر گرفتن مدت زمان و میزان دشواری یادگیری زبان- می‌توانند در تسلط و یادگیری زبان دوم/خارجی تفاوت‌های زیادی داشته باشند. این تفاوت را تفاوت‌های فردی زبان‌آموزان می‌دانند. این امر توجه بیشتر ما را به ویژگی‌های منحصر به فرد زبان‌آموزان جلب کرد و آموزش زبان را از معلم ‌محوری به سمت زبان‌آموز محوری تغییر داد. پژوهش حاضر، سعی در بررسی تفاوت‌های فردی زبان‌آموزان و برجسته‌سازی اهمیت این موضوع دارد. آزمودنی‌های این پژوهش ??? نفر از فارسی‌آموزان عربی‌زبان زن و مرد در سطح میانی از مراکز آموزش زبان فارسی دانشگاه علامه طباطبائی، دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه کردستان، دانشگاه آزاد و دهخدا بودند که در باز? سنی ??-?? سال قرار داشتند. شرکت‌کنندگان به پرسشنام? هوش هیجانی شرینگ (????) و پرسشنام? راهبردهای یادگیری آکسفورد (????) پاسخ دادند. در مرحل? پایانی پژوهش، داده‌های بدست‌آمده در نرم‌افزار اس‌.پی.‌اس.‌اس نسخ? ?? قرار گرفت و سپس، تحلیل استنباطی داده‌ها بر اساس ضریب همبستگی پیرسون و همچنین آزمون مقایس? چند گروه (آنوا) انجام شد. بررسی نتایج داده‌ها نشان داد میزان همبستگی بین دو مؤلف? هوش هیجانی و راهبردهای یادگیری فارسی‌آموزان معنادار است (سطح معناداری >???/?) و جهت آن مثبت می‌باشد. به عبارت دیگر، با افزایش سطح هوش هیجانی، شاخص راهبردهای یادگیری نیز افزایش می‌یابد. همچنین، یافته‌ها نشان داد بین میزان هوش هیجانی و انتخاب راهبردهای یادگیری زبان ارتباط خاصی وجود ندارد. به بیانی دیگر، زبان‌آموزان با هوش هیجانی بالا و پایین به طور یکسان از همه راهبردهای یادگیری استفاده می‌کنند. علاوه بر آن، بررسی‌ داده‌ها ثابت کرد که آزمودنی‌های این پژوهش از راهبردهای فراشناختی و اجتماعی بیشتر و از راهبردهای عاطفی کمتر استفاده می‌کنند. یافته‌های این پژوهش می‌تواند به پژوهشگران، مدرسان و برنامه‌ریزان آموزشی برای اصلاح آموزش و ارائه فرصت‌های مختلف برای زبان‌آموزان در کلاس درس مفید باشد. آنها می‌توانند برای تقویت راهبردهای یادگیری زبان‌آموزان و هوش هیجانی تمرکز کنند و انواع مواد آموزشی مناسب را برای برآورده کردن نیازهای زبان‌آموزان با توانایی‌های مختلف انتخاب کنند.

Abstract