فاطمه پیوندی مقدم
گفتمان شناسی کودک همسری در شبکه های اجتماعی (اینستاگرام،توییتر ،تلگرام )
- رشته تحصیلی
- علوم ارتباطات اجتماعي
- مقطع تحصیلی
- کارشناسی ارشد
- محل دفاع
- علوم ارتباطات
- شماره ساختمان محل ارائه
- ۹۴
- نام کلاس محل ارائه
- تالار دفاع ۱
- شماره کلاس محل ارائه
- ۲۲۰
- تاریخ دفاع
- ۳۱ شهریور ۱۴۰۴
- ساعت دفاع
- ۱۰:۰۰
- چکیده
-
کودکهمسری، بهعنوان یکی از مهمترین مسائل اجتماعی و فرهنگی، در رسانههای اجتماعی بازنماییهای متنوعی یافته است. هدف این پژوهش، تحلیل گفتمان کودکهمسری در شبکههای اجتماعی شامل اینستاگرام، توییتر و تلگرام و شناسایی موضوعات مطرحشده، چشماندازهای گفتمانی و اجتماعی، نوع قطببندی و واژگان بهکاررفته است. پژوهش حاضر از روش توصیفی-کیفی بهره برده و تحلیل گفتمانی آن مبتنی بر رویکردهای فرکلاف و وندایک و با بررسی ?? فیش تحلیلی از محتوای منتشرشده در شبکههای اجتماعی انجام شده است.
یافتهها نشان میدهد که گفتمان کودکهمسری عمدتاً حول محور مسائل حقوقی، فرهنگی، مذهبی و اجتماعی شکل گرفته و با استفاده از تکنیکهایی مانند قطببندی، استعاره و جاذبههای احساسی، نگرشها و هنجارهای خاصی را ترویج میکند. واژگان بهکاررفته عمدتاً بازنماییکننده قدرت، مشروعیت و هنجارهای اجتماعی بوده و نقش مؤثری در شکلدهی به افکار و رفتار کاربران ایفا میکند.
نتایج پژوهش تأکید میکند که رسانههای اجتماعی، بهعنوان ابزارهای تأثیرگذار، هم میتوانند پیامدهای بازدارنده و آگاهیبخش داشته باشند و هم زمینهساز بازتولید و مشروعیتبخشی کودکهمسری شوند. این مطالعه با ارائه تحلیل گفتمانی دقیق، تصویری روشن از نحوه بازنمایی کودکهمسری در فضای مجازی ارائه میدهد و میتواند مبنای مطالعات آینده و سیاستگذاریهای اجتماعی قرار گیرد.
- Abstract
-
Child marriage, as one of the most significant social and cultural issues, has been represented in diverse ways across social media platforms. This study aims to analyze the discourse of child marriage on Instagram, Twitter, and Telegram, identifying the main topics discussed, discursive and social perspectives, types of polarization, and the vocabulary employed. The research adopts a descriptive–qualitative approach, utilizing Critical Discourse Analysis (CDA) based on Van Dijk’s Socio-Cognitive Model and Fairclough’s Three-Dimensional Model, and examines ۱۲ analytical extracts derived from selected social media posts.
The findings reveal that the discourse of child marriage primarily revolves around legal, cultural, religious, and social issues, employing techniques such as polarization, metaphor, and emotional appeal to promote specific attitudes and norms. The vocabulary used largely reflects power, legitimacy, and social norms, playing a significant role in shaping users’ perceptions and behaviors.
The results underscore that social media, as influential tools, can both foster preventive and awareness-raising outcomes and contribute to the reproduction and legitimization of child marriage. By providing a detailed discourse analysis, this study offers a clear and comprehensive picture of how child marriage is represented in the virtual space and can serve as a foundation for future research and social policymaking.